Nothing beats the time spent with these people. *ANUHAN NA*

This slideshow requires JavaScript.

This is definitely the escapade we were looking for. The place was so nice and price was definitely friendly and beyond satisfactory *as compared to the galera trip*.

Nagkayak kame, snorkeling, hiking, volleyball at “obstacle race”.

Snorkeling: MAJOR FAIL. Wala akong nakita kahit isang isa. Isang coral na mukang patay na, yun lang ang nakita ko.

Volleyball: EPIC FAIL. Anong volleyball naman ang kaenjoy enjoy kung malambot ang bola.

Obstacle Race: So-so lang. Hahaha. Pero totoo, nagenjoy ako sa obstacle race. Ay kulang, Pictorial sa obstacle race.

Kayak: Not so excited about it. Meron ako nito sa hacienda namin. LOL. Maalon nung magkayak ako, kaya masakit sa katawan. Pero masaya. Lalo na ung thought na anytime e pede ako tumaob kase malakas ang palo ng waves at wala akong lifevest.

Banana Boat Ride, eto, dinaig pa ang thriller suspense action comedy movie. Sino ba naman ang hindi kakabaduhan at manghihinayang kung hindi namin magagamit ang compliment tickects ng banana boat. Well, that was 9.30 nung pumunta kami sa area ng water activities and it just so happen na yung mga Acer pips pala e last day na rin at magbabanana boat din. At hindi lang isa, kundi tig dadalawang ikot silang lahat. pang 27-28-29 kami sa list at number 7 pa lang ang tinatawag that time. So kame, relax relax lang. Swim-swim. Enjoy-enjoy sa tubig kase last day na namin. Habang nasa floater kame ni Jessa, coincidentally, may nakita siyang kakilala. Nasa isip ko,

Abet: “Sa sobrang remote ng island na to. Walang public transpo. Milya milyang layo sa Manila at lalo sa Batangas, may nakita kang kakilala?!”

Jessa: “Kuya…*insert name here* ? ”

Kuya: “Ui! Hi! Sinong kasama mo!”

Blah blah blah. Tuloy lang ang usap nila habang ako, nagsusunog ng likod. Enough for that part of the trip. Blog ko to. Haha!

Going back sa Banana Boat. 10.45 na at nasa 15-18 pa lang ang tinatawag. Hala! Hindi na ako nageexpect. By 12.30 dapat naka check-out na kame, kase 1.30 aalis ang ferry. Tapos naupo na kame sa may mga lifevest, sa tabi ng na

NOTICE: Banana Boat Ride cut-off time: 11:00 am. Will resume at 1.30.

Kaboom. Pano na to. Sayang naman ang binayaran namin 3 other tickets. Sayang ang libreng tickets. Sayang ang pagkakataon. First time na kasama ko sila magbanana boat. Sayang talaga. Dinaan namin sa kwentuhan ang 2 nagbabantay sa banana boat. Dinaan sa charm, wits and guts. Nakipagcompromise. Nagbigay ng conditions. Nagmakaawa.

1. Hindi na po kame sasakay ng banana boat, makapagpicture lang sa chariot.

2. Sabayan na po kame magshoshower mamaya kung pasasakayin nyo kame sa banana boat wag lang malate sa check out at hindi maiwan ng ferry.

3. Isang ikot lang po talaga.

4. Hindi na po kame magpapataob para mabilis lang talaga.

Eventually, pinasakay din nila kame. Ang saya talaga. Kaya naman, suffer the consequences kame afterwards. Sabayan naligo para lang mabilis. Mayat maya ang tawag ng receptionist para magcheck out. Dali daling naglunch. Tapos late pala makakaalis ung ferry. At napaaway pa sa coast guard. Over-loading daw. FTW! Masyado na kaming pagod para sumali sa kaguluhan. Kaso masyado kaming malapit sa entrance para hindi pansinin ang kanilang mataas na boses na usapan. At may paimportante pa! Kesyo big group daw sila kaya dapat binigyan ng special prioritization. Aba. Deadma. Antok na kame para patulan kayo. Haha.

Moving forward.

The Chiquita experience was the best for me.  Panalo ang hiking experience na to kase when we knew there’s a “canyon” in the island, we were very excited. But, we decided to schedule to when Jessa arrives.  Para naman may mga Island experience sya na kasama kame at kame na kasama sya. Tapos, nung papunta na kame sa “canyon” may mga left turns at right turns pala sa daan. So to make sure we dont get lost, nagtatakbo ako sa isang bahay para magtanong. Habang papalapit ako sa bahay, nakita ko ang isang babae na nakaupo sa may labas ng bahay na dalidaling tumayo at tumakbo papasok ng bahay. Ako naman, tuloy tuloy ang takbo papalapit, nang bigla siyang dumungaw sa pinto, sabay sigaw,

Girl: “Wag ka lalapit! Dyan ka lang.”

Naaning ako. Parang natunaw ang utak ko sa sobrang pagkabigla. Nasa isip ko,

Abet: “What the hell. Magtatanong lang ako!”.

Sumigaw ako,

Abet: “Magtatanong lang po. Pede po magtanong?”.

Girl: “Ano yon?”

Sa sobrang ka sabawan ko sa nangyare, humarap ako sa mga kasama ko,

Abet: “Ano raw tanong ko!”

Eventually, tinuro nya na yung “canyon” ay nasa kaliwa, at ang Chiquita ay nasa kanan. Naguluhan kame kase kung ang “canyon” ay nasa kaliwa, bakit ang papunta sa Chiquita, nasa kanan. Pinagpalakaran na lang namin ng isip na baka over-looking lang ang Chiquita kung nasa “canyon” kame.

Sige lakad ng lakad papunta sa “canyon”. Sa daan na masukal, may mga barracks na mukhang ginamit nung WW2. Creepy. Pero tuloy. Siko to siko ang lakad. Hanggang narating namin ang dulo at nagulat sa dinatnan. Dead END. Ang “canyon” na sinasabe pala nila ay warfare na kanyon. As in tulad ng makikita sa Bataan. Bagsak ang mga loob na bumalik sa daan malapit sa bahay ng tinanungan. Siko to siko ulit ang lakad habang lumalampas sa WW2 barracks.

Ngayon, sa kanan na kami dumaan. Ito na ang daan pa punta sa Chiquita Island. Yehey, walang nang ibang likuan, pero habang tuloy ang lakad namin, papasok pala ng papasok sa gubat ang tinatahak namin. Palubog na ang araw, malago ang mga puno. Siguradong OKATOKAT ang paglalakad namin pabalik kung mahaba habang lakaran ang papunta sa Chiquita. Makailang saglit pa, nakakarinig na kami ng tubig. Wiiiii. Sumaya na rin ang mood ng lahat. Unti unti na rin kame lumalabas sa gubat. *walang nagpicture sa gubat sa dahil okatokat lahat*.

The trip was really a stress relief. Just when I need it the most. Kaya sobrang sulit ang trip na ito. Next trip: Splash Island/Tierra Salva Resort. Obi, Mark and the rest ng Mattheans na graduate ngayon year, magparamdam na ng Thanks Giving. Wag na mahiya, magpaouting na!

Advertisements

22 Responses to “Nothing beats the time spent with these people. *ANUHAN NA*”

  1. I super enjoyed this trip!!

    • tama! di ba. kahit ilang minuto ang tinunganga ko sa Dian. kahit ilang mi tayo nakatengga sa bus station nung umaga. ilang oras tayo nakatiwangwang sa Chowking Subic. Kahit ilang oras tayo naghahanap ng mga confirmed sa pier at ilang milya ang nilakad natin mula reception hanggang villa. Kinalumutan ko na lahat un, mula ng makaramdam tayo ng wifi. hahaha

  2. jessa ganda Says:

    wahahaha! naextra pa talaga yung moment sa floater ah! hahahaha! sabi sa inyo worth it yung paghihintay sa banana boat! kung hindi…. hihihi! :p

  3. Friends? may friends bang nag-aano? Tska nag-aano umaga at gabe. Pati pala sa tanghali. Tapos hanggang madaling araw pa! May friends bang ganon? At pede ba, friends na naman, dami mo nang friends. Boyfriend naman! hahaha!

  4. gusto mo talaga sagutin ko ung tanong mo?
    nag-aano. i mean, nagtetext. nagchachat, nagtatawagan. di ba maghapon magdamag kayo magtext, magusap, at magchat.

  5. elma mas maganda Says:

    haha takteh jessa…ako ang mag-sasabi kung ano yung nag-aano…hahaha

  6. elma mas maganda Says:

    abet, buti pa si jessa..may kaanuhan ngayon…dapat talaga sumama ako sa inyo sa floater…kuya…(insert name)..hahaha like like

  7. jessa ganda Says:

    game!!! anuhan na!!! mga wala pala kayo e!!! =))

  8. hmm. sige. fbwar na to!

  9. Ann Mariano Says:

    wow… nice naman toh! sana talaga makasama na ko next time… hehehe

  10. nawala na ko sa usapan! haha! sino ba yun? haha!

  11. si kuya *insert name here*? hindi mo kilala. name drop na ba to jessa?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: